Selam,

Kendimi güçlü sanıyordum da,düşündüm de ben bir duygusuz makine olamam ki,benim de bir pes etme noktam olacak..

E bi diğer yandan yine düşünüyorum,çabalıyorum negatif olmak için de ne için,kimin için.. benim emek verdiğim ve kazanacağım o zafere benim gibi merhamet edip,beni sarıp kollayacak bir adam olacak mı.. ( yakın zamanda gördüm ki olmuyor )
Bakıyorum,adam- kadın hpvli.. ama kendini bu yola feda etmemiş,devam ediyor hayatına hatta öyle bir rahat ki siğillerim çıkmasın benim huzurum yerinde diyeni bile var..

Peki,bu zor geliyor. Kimse istemiyor kusursuzluk.. e gönül,duygusal boşluk ben bunları tek başıma nasıl kandıracağım... ? Ya da pes edeceğim herşeyden,ne negatif olma kaygım olacak ne de yalnızlık kaygım.. eskisi gibi.


Çok sıkıştım ey forum,çok düştüm boşluğa..


Bir yanlışın eşiğindeyim,tutup saranım yok.