Başkalarına laf yetiştirmekten kendi başlığımı tamamen unutmuşum. :P

"Yakın arkadaşım bana da çok destek oldu ama gün sonunda en bilgili bendim." bu cümlen bana o kadar gerçek geldi ki. Son birkaç gündür bunun üzerine düşünüyorum gerçekten. Herkes yanımda gibi ama aslında kafamı yastığa koyduğumda tek başıma olduğumu çok iyi biliyorum.

e-Nabız'da sistemimi SMS dışında hiçbir hekimin göremeyeceği şekilde kapattım. Çok boş bir korku yaşatmışım kendime diyorum. Günlerce tek düşündüğüm buydu. İnsan gerçekten kendini yiyip bitiriyor. Siğillerimi koterle yaktırdım ama bugün ortalama 6.cı günüm ve hala siğillerimin bir kısmı duruyor. Düşenleri gördüm evet ama kalanlar da kaldı benimle henüz gitmediler... En çok da anüse yakın olanlar sıkıntı yaratıyor bana çünkü tuvaletimi yaparken ve yaptıktan sonra hafif bir acı oluyor.

İstediğim tek şey dediğin gibi bundan bir sene sonra bu süreci gülerek anlatmak. Şimdi bile savunma mekanizması olarak bu duruma gülmeyi tercih ediyorum. Çok daha iyi geliyor. Ama bazen kafama saçma şeyler takılmıyor değil. Mesela şu anda bir anda yurtta kalmam gerekirse HPV nedeniyle yurda alınmaz mıyım bunu bile düşünüyorum. Ki şu an yurtta kalma durumum yok bile 😅

Benim bağışıklık sistemi rahatsızlığım olduğu için her 3 ayda bir kan testleri yapılıyor. Tüm kanlarım çok iyi şükür ki. Sigarayı da HPV olduğumu öğrendiğim gün bıraktım. 2 haftadır içmiyorum... Canım nasıl çekiyor bir bilsen :')

Cinsellikten zaten uzağım, aklımın ucundan bile geçmiyor bu süreçte. 🥲 Tek sorunum şu an tüylerimi alamamak. Ki artık tüy değil kıl desem daha doğru olacak ahaha. Gerçekten çok tatlı bir insansın. Bu aşırı tatlı mesajın için teşekkür ederim. Ben de her zaman yanındayım... Atlatacağız hep beraber <3