Benim için de hpv'nin en zor kısmı sevdiğin insana bunu ilk anlattığın zaman. Burda okuduğum yazılardan anladığım kadarıyla erken veya geç hiç fark etmiyor, başlı başına iki tarafıda b*klu değnek misali olduğu için. Bana göre en önemli kısmı sevdiğiniz insanın sizi bu durumunuzu kabul edip size moral vermesi. Ben ilk açıldığım zaman, yaşadığım stresin haddi hesabi yoktu, ayrılık kaygısı yaşıyordum, acaba hayatımda en değer verdiğim insan beni terkedecek mi korkusu beynimin içinden çıkmıyordu. Sevgilimde bunu kabul etmekte başta zorlandı, başta hpvyi aids gibi vücuttan tamamen atılmayacak bir hastalık gibi görmesi onu strese sokan en büyük etkendi.En son forumun linkini atıp burdaki arkadaşların deneyimlerini okumasını, benim bildiğim her şeyi anlattim ona. Şuan ikimzde birgün biteceğine inanıyoruz. Olurya bu mesajimi okursun sevgilim, seni çok seviyorum, sana zarar gelmesine asla izin vermem