Selam

Bi iki gündür kendimi çıkmaza girmiş gibi hissediyorum.. Bundan 6 ay önce leep olduğumda kendi kendime dedim ki,ben hpv’i yeneceğim,kendi kendime yeteceğim. “Ve bundan sonra hayatıma bir tane adam alacağım o da eşim,yol arkadaşım olacak. Ha onda hpv olmayacak mı,muhtemelen olacak fakat onun içinde emek vereceğim onu da negatif yapacağım”. Diye söylüyordum kendi kendime.. Bunu isteyecek o sabrı emeği gösterecek bir adam kaldığına inanıyordum yani kendi kendime. Bir adamı arzulamak çok güzel bir duygu,ama bir adamı bir de yol arkadaşı olarak arzulamak çok daha güzel bir duygu olmalıydı zamanla bu düşünceye daha çok yakınlaştım..

Hayatta hiç bir şey tesadüf değil. Hayat tesadüflerle açıklanabilecek kadar sığ değil çünkü... burası benim karşıma birisinii çıkardı.. inandım,sanırım yol arkadaşımı bulmuş olabilirim diye de düşündüm bir an için.. onun için bir şeyler yapmaya çalıştm,iyi olması için. Morelinin toparlanması için,elde avuçta ne kadar enerjim varsa vermeye çalıştım. Sağlığı için yapılması gereken ne varsa ona bir el atmak istedim. Bekledim.. bekledim.. ama bir baktım ki her ne kadar benim gibi,sizin gibi olsada onun olduğu yer hiç benim ona baktığım yerle bir değilmiş. Meğerse farklı bir şeride geçmiş.. ya da hep oradaymış bilmiyorum. Bunu gerçekten bilmiyorum.

Sonra üstelik benim gibi olan bir adam ama ben neden bu kadar boş emek verdim diyerek sormadan edemedim kendime. Sinirlendim,kabul edemedim.. ben bir adamla birbirimize yetecek bir hayat hayal ederken,o adamlar orada değiller. Kimse durumundan rahatsız değil,kimse hpvden rahatsız değil. Siğilleri olmadıkları sürece çok huzurlular. Ve o adamlar siğillerinden kurtulur kurtulmaz çoktan başka yerde başkalarıyla olmaya devam ediyor oluyorlar.. senin aylardır içinde bulunduğun yalnızlık kimsenin umrunda olmuyor,senin aylardır hiç bir adamın omuzuna yaslanamayışın,aylardır değil bir adamla sevişmek öpmemiş olmak. O sana iyi gelen duyguyu hayatından izole etmek zorunda kalmış olmanın verdiği eksiklik kimsenin umrunda olmuyor..

Sonra dedim ki kendime,sen neye,kime,ne için zafere ulaşmaya çalışıyorsun? Nereye kadar bastıracaksın tüm bu duyguları,daha ne kadar dibe çökeceksin.. öyle bir adam yok kalmadı çünkü. Sen daha ne için çabalıyorsun,diyelim ki oldum negatif sonra yine pozitif olacaksın. Senin bu zafere giden yolunda sana senin gibi merhamet edecek bir adam yok ki.. Kim için? Boşa bir uğraşın içindesin.. vazgeç ! Dedim
Ve bir hata yaptım bunları düşündüğüm gece.. uzun ama uzun süredir,beni isteyen hpv olduğumu bildiği halde zerre umrunda olmayan bir adamın radarındaydım. Üstelik doktor olduğu halde hpv hiç umrunda değildi bu adamın.. o gece beni sokakta yakaladı,denk geldik. Ve onunla birlikte oldum. O diyeti bozdum. Salı (18 şubat ) günü hpv devamı ve lezyon tekrarı var mı diye bakılacaktı,artık ona da gitmeyi de düşünmüyorum. Negatif olmayacağım belli artık.. pişmanım. Ama neye pişman olduğumu da bilmiyorum,verdiğim emeklere mi.. bunca zaman boş yere tüm duyguları bastırdığım dibe battığım için mi.. yoksa o adamla beraber oldum diye mi. Bunu hiç bilmiyorum..


Ama senin emek verdiklerin başkalarıyla birlikte oluyorken,sen neden bu hayatı yaşıyorsun ki..