IceLatte Nickli Üyeden Alıntı
Birçoğu okuldan arkadaşım. Genelde çok eşli olanlar bu durumdan müzdaripler ama kesinlikle dünya başına yıkılmış gibi değiller. Birbirlerini destekliyorlar tedavi süreçlerinde ama buradakiden çok farklı bir tedavi yöntemi yok. Sadece aşılanma daha çok biliniyor ancak çok da bel bağlanmıyor. Hatta CIN3 olan bir kız arkadaşım şuan sadece hayatını düzene sokma peşinde ve şuan en prestijli danışmanlık şirketlerinden birinde çalışıyor ve buna tutunuyor. Elbet Türkiye’de her insanın psikolojisinin bozuk olduğunu düşünürsek hpv gibi aslında basit ama uzun süreçli bir hastalığı çok daha kafaya takıyoruz ve ne yapacağımızı bilmiyoruz. HIV pozitif olan insanlar bile normal bir şekilde yaşayabiliyorlar. Aslında en büyük problem hayat standartımızın düşük olması. Stresli yaşam hpvnin en büyük düşmanı. İnsan hayatına değer verdiğimiz sürece bu tarz süreçlerin üstesinden gelmek mümkün. Her gün hpvyi kafaya takmak hiçbir çözüm yolu bulmada yardımcı olmuyor.
Sadece buradaki doktorlarda da değil diğer ülkelerdeki doktorlarda da tedavi için “net” bir yaklaşım yok. Dediğim gibi tedavim sonlanınca “kendi perspektifimden” uzun bir yazı yazacağım. Umarım bundan da kurtulacağım, kurtulacağız.